stany emocjonalne

Od jakiegos czasu mam tak: dzien, siedze robie nic, albo i cos tam robie. To tu to tam, to zrobic tamto sprawdzic, to poprawic. Nie mysle, a jesli juz to wspominam wspolnie spedzone chwile Jest dobrze. Wieczor, wraca, jem cos, siadam przed kompem, sprawdzam poczte gg itd. Po kilku minutach, max godzinie, zaczynam myslec. I tu sie wszystko zaczyna. Analizy i szuaknie dziury w calym .Czytanie miedzy wierszami chociaz zapewne tam nic nie bylo napisane. Byc moze na paru sprawach tam sie znam, cos umie, komus moze nawet pomagam. Autoanaliza nie jest jednak moja mocna strona. Dzisiaj rozmawialem z Nia chwile na gg. Zeszlo jakos na temat kiedy wybierze kogos. Nie mam okreslonego terminu ze do tego a tego ma zdecydowac i juz. Jednak po kazdym spotkaniu jest coraz ciezej. Poznaje ja bardziej lub mniej, ale widze ze posiada pare vech ktore mi jak najbardziej pasuja. W czasie rozmow jakos tak wyszlo, a przynajmniej ja tak to zrozumialem, ze tamten spotkyka sie z kilkoma dziwczynami. I ze Ona tez czeka az wybierze jakas. Czy wobec tego zakladajac ze on nie wybierze Jej, z braku laku zostane ja? Przeraza mnie rola kola zapasowego. Jesli on Jej nie wybierze to zawsze zostane ja. Zle jest siedziec i rozmyslac wieczorami.

Bo chodzi o to by od siebie
nie upaść za daleko
Jak te dwa łyse kamienie nad rzeką
Chodzi o to
By pierwsze chciało słuchać
Co mu to drugie
powiedzieć chce do ucha:
Że po mej głowie ?
czasem się ich boje -
Chodzą słowa nie do powiedzenia...
Nie-do-powiedzenia

...

Tu chodzi o to by od siebie
nie upaść za daleko
Kiedy długo drugie
nie widzi pierwszego
Bo gdy siedzi człek samemu
z czarnymi myślami
Człowiek rzuca słuchawkami
Rzuca słuchawkami