Smutek i Rozpacz

Gdy kładę się spać, a w pokoju już ciemno

odwiedza mnie para pewna.

Smutek i Rozpacz tak mają na imię,

dobrana z nich para, rzecz pewna.

On dzierży w swej dłoni sztylet srebrny,

a Ona miskę z woda i chustą.

On stoi nade mną i do ciosu się zbiera,

a Ona patrzy mi w oczy.

I zamieram w bezruch na chwile.

Myślami błądzę przy Tobie.

I czuje jak sztylet rozdziera me serce.

Jak wilgotna chusta obmywa me skronie.

Wiec przyjdź i wybaw mnie z rąk ich Kochana,

bo ciężkie są noce bez Ciebie.

Weź mnie za rękę i przytul się do mnie

i nie zostawiaj samego więcej.

Inaczej para nawiedzać mnie będzie,

gdyż samotne jest moje serce.